Tako rzecze Shrew

Zaczęło się od cytowania Pawła Tkaczyka przez tygodnik „Polityka”. Zacytowano bez podania autora owego cytatu. W blogosferze zawrzało, RAFi napisał kilka ciekawych słów.

Teraz Wiesław Kot na łamach tygodnika „Wprost” napisał o blogach, co ładnie skomentował Paweł Tkaczyk.

Problem będzie nasilał się. Temat sieci jest na czasie. Gdzieś, ktoś usłyszał o blogach, o Web 2.0 i chce zabłysnąć. Biorą się za opisywanie tematu, podniecanie się, że w sieci coś się dzieje, przy jednoczesnym totalnym ignorowaniu osób, które tworzą blogosferę.

Tak to się dzieje, kiedy blogi są uznawane za internetowy pamiętnik, a blogami roku w Onecie zostają jakieś pseudointelektualne wynurzenia oceniane przez ludzi, którzy o blogach tylko słyszeli.

Jak miałam 17 lat to znęcałam się nad serwisami fotkowymi i nad blogami. Z niewiedzy. Tylko, że moja niewiedza była publikowana w niekomercyjnych pismach internetowych, a nie w poważnych (podobno), opiniotwórczych, poważnych, szanowanych ogólnopolskich tygodnikach.

Uprzejmie donoszę, że blogi – poza nastolatkami – piszą: prezesi firm, pracownicy firm, dziennikarze, politycy, programiści, graficy, tłumacze, e-biznesmeni, kierownicy działów, entuzjaści technologii itp. Słowem – każdy, kto tylko ma ochotę. Każdemu przyświeca inny cel, co jest oczywiste, ale co nie zmienia faktu, że nie każdy pisze o „kOffaNyh miŚŚŚkó :****”.

Żeby się o tym przekonać wystarczy kierować się zasadą: „Powiedz mi, gdzie masz swojego bloga, a powiem Ci, o czym piszesz”. Nie znam NIKOGO, kto ma bloga opartego o WordPress i pisze o „kOffaNyh miŚŚŚkó :****”.

Zadziwiające jest, że dziennikarze, z wieloletnim stażem, ludzie szanowani, są na tyle ograniczeni, żeby nie móc poszukać. Przecież w naturze dziennikarza leży szukanie, drążenie, pogłębianie, rozszyfrowywanie i podawanie tego w prostej formie. Wiec z jednej strony mam wielkie nazwiska tego świata, a z drugiej… studentów socjologii, którzy na konferencji o mediach mieli wystąpienie dotyczące blogów. Wspomnieli o nastolatkach, ale – ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu – też o ecommerce, polityce, technologiach itp. Wyszło na to, że pamiętniki to tylko jeden z wielu elementów blogosfery.

Więc ja się zastanawiam jak to jest, że student socjologii jest mądrzejszy od szanowanego dziennikarza. Dziennikarze, tak, jak politycy, żyją w oderwaniu od rzeczywistości. Dziennikarze wolą kreować własny obraz świata, zamiast robić to, co do nich należy – obserwować, drążyć, wyjaśniać i w miarę obiektywnie przekazywać te informacje.