Tako rzecze Shrew

Uogólnienia są zmora wszystkich ludzi, zwłaszcza mężczyzn. Kobiety mają tendencję do mówienia swoim partnerom „Ty zawsze”. Często spotykamy na swojej drodze życia hasła „Ludzie są nieżyczliwi”. A już najlepsze jest „Mówi się, że…”.

Obalmy więc hasło, że „Ludzie są nieżyczliwi”. Kto tak mówi? Inni ludzie? Czyli kto? Konkretnie. Czy wszyscy? Czy nie wskażesz jednego człowieka, który jest życzliwy? I nie argumentuj mi tu, jak prof. Nalaskowski, że jeśli coś występuje w 70% to możemy uznać to za zjawisko powszechne. Pedagog…

„Ty zawsze”. No dobrze, ale konkretnie, w jakich sytuacjach. I czy na pewno zawsze? To, że dwa razy zapomniał obrać ziemniak to znaczy, ze zawsze?

„Mówi się” jest cudownym hasłem. Powołujemy się na bliżej nieznany podmiot, wykreowany na społeczne potrzeby. Podmiot, który nie istnieje, a sprawia, że kierujemy się jego opinią („Ostatnio czyta się książki Lema”). Prof. Witkowski twierdzi nawet, że powinniśmy pisać „Się” – z dużej litery, bo jeśli „czyta się” to „się” występuje tu jako osoba. Osoba, której nie ma, a która steruje świadomością tłumów.

Drugim uogólnieniem – tym razem wobec samego siebie – jest stwierdzenie, że czegoś „nie mogę, nie umiem, nie dam rady”.

„Nie umiem tego zrobić”. Powstaje pytanie: „Co cię powstrzymuje?”. I tutaj pada szereg słów, które po bliższym przyjrzeniu się, można pokonać. Samo „muszę”, „powinienem” można zamienić na „mogę”, „lubię”.

NLP mówi:

Jeśli jedna osoba coś potrafi, każdy może się tego nauczyć”

Dr Michalski twierdzi:

Nie ma rzeczy niemożliwych, są rzeczy trudne.