Tako rzecze Shrew

Znacie Napoleona Hilla? Właśnie przeczytałam jego biografię.

Odnośnika nie podam, bo jak już pisałam poprzednio, książka nie jest dostępna u wydawcy.

Miałam przyjemność zapoznać się z książką Hilla pt. Myśli… i bogać się (wyd. Studio EMKA), uznawaną za wielkie dzieło. Książka jest bardzo przeciętna. Albo ja już za dużo wiem i pewne rzeczy po prostu mnie raczej bawią niż uczą i wychowują.

Książki nie powinno się streszczać, ale…

Jeśli chodzi o samą biografię, to przeczytałam z ciekawości, na zasadzie: „Kim jest koleś, który poucza mnie, jak żyć i odnosić sukcesy”. I oczywiście moje przypuszczenia potwierdziły się – Hill, to po prostu życiowy nieudacznik, któremu macocha wmówiła, że jest fajny i zmotywowała go do działania.

W dużym skrócie i uproszczeniu:

Na początku swojej drogi poznał Pana zwanego Andrew Carnegie i mniej więcej od tamtego momentu zaczął te swoje motywujące farmazony. Chłopak uwierzył w siebie, ale tak naprawdę nic mu nie wychodziło (zapewne z powodu jego arogancji wobec ludzi i zbytniej wiary w siebie oraz swoją nieomylność) i ciągle bankrutował. Oczywiście był na tyle inteligentny inaczej, że nic nie odkładał, więc jego żona i dzieci były skazane na pomoc dalszych krewnych. Dodam jeszcze, że w okresie, kiedy Hill pisał książki, na rynku była cała masa publikacji motywacyjnych.

Potrzeba błyszczenia

Sam Hill, jak wynika z biografii, w zasadzie nie mieszkał z rodziną, bo był zajęty robieniem kariery – pisaniem książek motywacyjnych i jeżdżeniem po kraju z wykładami na temat sukcesu oraz sprawianiem pozorów, że jest bogaczem, choć wcale nim nie był. Z tego właśnie powodu to, co zarobił wydawał na swoje wystawne życie, a rodzinie wysyłał niewiele lub nic. Przed rodziną roztaczał wizje wielkiego, wspaniałego życia w luksusie, którego – jak się później okazało – nigdy nie doczekali.

Kochał chyba tylko siebie i swój entuzjazm

Jak łatwo się domyślić, życie rodzinnie mu nie wychodziło. Ogólnie był trzy razy żonaty i w zasadzie dopiero będąc już staruszkiem jego cudowne wizje bogactwa spełniły się – wydał książki motywacyjne, na które był aktualnie popyt.

Byłam nieco zszokowana postawą Hilla wobec własnej rodziny, takim pędem ku temu, żeby prowadzić wykłady i pisać książki. Odniosłam wrażenie, że Hill cierpi na jakąś manię wielkości i nieustanną potrzebę bycia zauważonym.

Polski Hill?

W pierwszym momencie pomyślałam (i pewnie każdy by tak pomyślał patrząc z boku), że mój kolega Kamil Cebulski, który także wydał książkę, jeździ z wykładami i założył gazetę o sukcesie (wszystko dokładnie tak, jak Hill – pewnie czytał tę biografię, bo zbieżność nie może być przypadkowa), podąża podobną drogą. Jednak różnice dostrzegłam od razu:

1) Kamil nie żyje w luksusie i nawet nie stara się sprawiać wrażenia człowieka tego typu na co dzień.

2) To, co mówi wynika z jego doświadczeń, a nie z doświadczeń zasłyszanych.

3) Współtworzy z moim facetem firmę, która powstała na bazie tego, o czym mówi.

4) Kiedy ktoś się z nim nie zgadza, jest w stanie to przyjąć i uszanować.

Tymczasem Hill i wszyscy motywatorzy, z którymi miałam do czynienia jako Czytelnik, sukces osiągnęli dzięki gadaniu o sukcesie, a nie dzięki swojej pracy i wdrażaniu w życie tego, o czym mówią.

Motywatorzy mają to do siebie, że mówią to, co usłyszeli od innych. Oni nie dzielą się swoim doświadczeniem, oni tylko przekazują doświadczenia innych w ciekawej formie. Dodatkowo mam wrażenie, że cierpią na manię wielkości, jakby uwierzyli, że to, o czym mówią jest ich autorstwa.

Ty też możesz być motywatorem! ;)

Bardzo proszę, oto recepta 7 kroków do bycia motywatorem:

1. Przeczytaj kilka książek o motywacji – to będzie podstawa Twojego działania.

2. Motywuj innych, choć sam nie potrafisz zmotywować się do żadnej sensownej pracy.

3. Mój o sukcesie i niezależności finansowej, nawet jeśli mieszkasz z mamą i jesteś na jej utrzymaniu.

4. Rozmawiaj z mądrzejszymi od siebie i ich mądrości uznaj za swoje własne.

5. Koniecznie załóż blog i pisz: o sukcesie, motywacji, niezależności finansowej.

6. Ucz innych, jak prowadzić e-biznes, chociaż sam znasz go tylko z tekstów Piotra Majewskiego i obserwacji w sieci.

7. Nigdy nie trać wiary w to, że jesteś najlepszy i najmądrzejszy.

Wpis opublikowano: 6.06.2007