Gratuluję takiego „marnowania czasu”. Wielu niedoświadczonych ludzi uważa, że najważniejsze jest zarobienie maksymalnej ilości pieniędzy, a potem zadowolenie z życia „przyjdzie samo”. Nic bardziej błędnego!! Oczywiście właściwe wyważenie przyjemności bieżących i dążenia do czegoś na dłuższą metę jest istotne, ale wiele osób ma silną tendencję zaniedbywania tego „tu in teraz”, co jest bardzo niekorzystne. Piszę to jako człowiek, który sam przez ładnych kilka lat popełniał ten błąd. W tym kontekście robisz to znacznie lepiej ode mnie!

Pozdrawiam serdecznie
Alex

Ale, jeżeli miałby już podać jakieś moje sposoby na „marnowanie czasu” to będą to m.in. drugi blog (pierwszego też prawie nikt nie czyta, ale pomaga mi on porządkować wiedzę), robienie zdjęć motylom i bocianom, przydługie wycieczki rowerowe, oglądanie TV czy komentowanie na blogu shrew :P

Robisz coś niedochodowego jak zin?
Nieprawda – masz dochód, nie finansowy , inwestujesz w wizerunek i kontakty.

Oczywiście można założyć, że w pracy nad zinem poznam X i coś z tego będzie, że kontakty itp. – ale to jest znowu kalkulowanie i spoglądanie na pracę jako na inwestycję. Właśnie o to chodzi, żeby robić coś, co nie jest inwestycją, tylko czystą, zwykłą przyjemnością :)

Budowanie źródeł pasywnego dochodu nie musi być ciężką pracą. Np. dwoje ludzi postawi sobie za cel zwiększenie oglądalności swojej strony poprzez zastosowanie marketingu wirusowego. Jeden z nich spędzi 10h robiąc filmik, który i tak będzie słaby wirusowo, a drugi pomyśli chwilę, umieści u siebie „The Secret” i roześle o tym mailing do swojej listy.

Fajnie jest pracować coraz mniej a zarabiać coraz więcej wykorzystując między innymi takie dźwignie jak powyższa…

Osobiście poświęcam z 90% czasu przeznaczonego na „pasywny dochód” na czytanie, słuchanie i oglądanie różnych rzeczy w amerykańskim internecie, a może z 10% na robienie lub zlecanie zrobienia czegoś, co jest wnioskiem z tego, czego się dowiedziałem.

Tymczasem ja mówię tej o drodze – że zamiast dążyć i podporządkowywać życie celowi (np. niezależności), lepiej żyć tu i teraz tzn. do czegoś tam dążyć, ale nie popadając w przesadę robienia tylko tego, co przynosi zyski finansowe. Tak naprawdę można nie dożyć niezależności :)

Po prostu nie musimy kierować się pieniędzmi w podejmowaniu decyzji. I to jest jak dla mnie finansowa WOLNOŚĆ. Teraz np. stoję przed wyborem – jechać do Los Angeles czy jechać do Londynu. Do USA zapłacę ponad 35 razy tyle co do UK, ale to nie pieniądze będą ostatecznie decydowały o tym, gdzie się udam…

TO krutkowzroczni durnie, bo wg. ich teorii planowanie jest krotkowzroczne i nastawione na konkretny zysk w konkretnej formie (pienieznej).

Niestety, nie biora pod uwage tego, ze takie „glupie studia” procentuja tym, ze nabiera sie wiedzy, kontaktow, co w dluzszej perespektywie moze oznaczac wieksze zyski i nie tylk pieniezne.

W dodatku zapomnieli tutaj o satysfakcji, czy raczej zyciowym spelnieniu… no ale najpierw pieniadze powinny byc srodkiem, a nie celem :]

Zycze marnowania czasu i sam jade ze znajomymi pomarnowac go na konferencji :]

A zysk? To zależy od jego definicji, jest też ten niematerialny który może dla mnie mieć sporą wartość, a zdobyta przy tym wiedza i kontakty mogą okazać się wiele warte w dalszej ścieżce kariery.

Są jeszcze tylko drobne „ale”.
Czy to co robisz bawi Ciebie, sprawia Ci przyjemność ?
Czy inni którzy czerpią za darmo, zachowują się odpowiednio?

Przyznam że miałem czasem ochotę rzucić wszystko co robiłem w ten sposób kiedy zamiast dziękuję słyszałem **** bo ktoś miał zły dzień i czepiał się głupot pisząc że to co robie jest nic nie warte.

Ale to co określiłaś jako „marnowanie czasu” jest w istocie działaniem non-profit :) Ja bym tego nie nazywał tak, bo sugeruje, że nie robisz absolutnie nic, a tak nie jest! :D

Ja ostatnio piszę książkę ;)