Komentarze do: 3 sekrety udanych relacji z ludźmi

Autor: Rafał

Rafał — Sat, 01 Sep 2007 20:08:53 +0000

Pani Patrycjo, zapewne posiadła już Pani podczas swoich studiów pewną wiedzę w temacie psychologii. Wiec wie Pani zapewne, że ludzie lubią im podobnych. Czemu więc dziwi się Pani, że Carnegie radzi upodabniać się do ludzi z którymi chcielibyśmy się zaprzyjaźnić? Przecież to prosta i genialna droga. Pisze Pani też „I niech mi teraz ktoś powie, że to jest życie w prawdzie, szczerości i szacunku do innych…….. że dzięki temu świat idzie do przodu…”. Pani Patrycjo książka jest nie o tym. Ona jest o zjednywaniu sobie ludzi, o przekonywaniu ich do swoich racji. Chociaż prawdziwe zainteresowanie innym człowiekiem nie stoi akurat w sprzeczności z życiem w prawdzie :)

Pozdrawiam
Rafał

Autor: Conrados

Conrados — Thu, 30 Aug 2007 19:39:09 +0000

Porady Carnegie były adresowane do Amerykanów, a jak powszechnie wiadomo trochę jednak różnią się od nas. Niemniej jednak szczere zainteresowanie drugą osobą jest jak najbardziej ok i może przy okazji pomóc w interesach i nie tylko.

Autor: mmazur

mmazur — Wed, 22 Aug 2007 00:19:27 +0000

Mówienie tego, co się rzeczywiście myśli jest bardzo często niewskazane, zwłaszcza, jeśli ma się plany obejmujące współpracę z kimśtam.

Dojście do takiej wprawy, że „zawsze” jest się w stanie swoją wypowiedź zmoderować do takiego poziomu, jaki jest adekwatny do sytuacji (i na jaki można sobie pozwolić) jest bardzo bardzo cenne.

Autor: malyyy

malyyy — Mon, 20 Aug 2007 11:46:01 +0000

Najbardziej chciało mi się śmiać jak ktoś przeze mnie stracił „interes życia”, zapomniał o takim drobiazgu jak klauzule niedozwolone, polskie atesty itp.
W krótkim czasie potem wyobraźcie sobie że podziękował dość znacznie za to.
Miałem co prawda być tylko informatykiem i jedną z osób odpowiedzialnych za sprzedaż , ale jak zwykle za dużo powiedziałem ;)

Autor: Wojciech Bogacz

Wojciech Bogacz — Mon, 20 Aug 2007 08:18:45 +0000

Ja osobiście również lubię krytykę, która mówi co jest źle i ewentualnie jescze sugeruje jak powinno to wyglądać :)

Natomiast co do mówienia wprost co myślę… Chmm… Często mam z tym problem i na prawdę ch….e. trudno mi się zebrać i komus obcemu powiedzieć to prosto w oczy – tak więc zazwyczaj pokręcę nosem staram się wyglądać niezbyt entuzjastycznie ;)

Autor: shrew

shrew — Mon, 20 Aug 2007 08:06:39 +0000

Bellois – i że ja niby bez życzliwości, tak? ;)

Autor: Gleb Peregud

Gleb Peregud — Mon, 20 Aug 2007 07:49:29 +0000

Patrycjo, zgadzam się z Tobą w 100%. Ja zawsze mówię to co myślę, i jeśli mi się coś nie podoba to też to mówię – często dobitnie. Choć czasami jednak trzeba się z tym ograniczać, bo można się wpędzić w kłopoty, co mi się udało raz na uczelni ;)

I, o dziwo, nie mam problemów z kontaktami z ludźmi. Sam też lubię konstruktywną krytykę, więc nie mam problemu z ludźmi, którzy postępują tak jak ja.

Autor: Bellois

Bellois — Mon, 20 Aug 2007 07:46:44 +0000

Dobitnie, ale z empatią i życzliwością :-)

Autor: shrew

shrew — Mon, 20 Aug 2007 06:28:05 +0000

Istotne jest jak się to wypowiada. W mojej ocenie trzeba to mówić dobitnie, bo krytyka w klimacie „przepraszam, za to że mam inne zdanie” nie spowoduje, że coś będzie ulepszane.

Autor: malyyy

malyyy — Mon, 20 Aug 2007 06:13:35 +0000

hehe , ja tam zawsze mówię że mam wątpliwości (podając je), zwłaszcza gdy ktoś uważa że jego plan jest super i ah, często zdarza się że ktoś nie jest w stanie obronić swojego super planu.