Tako rzecze Shrew

Ostatnio poczułam, że blip i GG nie jest już miejscem, gdzie mogę spełniać powinność (?) informacyjną wobec przyjaciół.

Wystarczy spojrzeć, kto prenumeruje mój profil na blipie. To nie są moi przyjaciele, tylko np. czytelnicy bloga. Nie wiem, czy czytelników obchodzi, że utyłam albo chcą o tym w ogóle czytać (przyzwyczajeni są przecież, że piszę o biznesie i okolicach).

Przepraszam, że jako przykład wkrada się tu życie prywatne, ale muszę podać go, żeby było jasne, co rozumiem przez informacje dla przyjaciół.

PrzykÅ‚ad – prawdziwy, prywatny

Od wielu, wielu lat mam niedowagÄ™ (o czym wiedzÄ… przecież tylko Ci, którzy mnie znajÄ… dÅ‚ugo w realu). Od czerwca zaczęłam tyć, z czego cieszÄ™ siÄ™ ja, przyjaciele i rodzina. Nikt już nie mówi do mnie: Åšmierć na urlopie albo Może Ty masz anoreksjÄ™?. ChciaÅ‚am o tym napisać na Blipie – nie mogÄ™. ChciaÅ‚am napisać na GG – nie mogÄ™.

Chociaż te dwa narzędzia służą do komunikacji ze znajomymi i nikt obcy nie powinien mnie mieć w kontaktach (bo po co?), nie mogę poinformować swobodnie przyjaciół, bo zdaję sobie sprawę, kto ma mnie na liście kontaktów.

Kiedyś był inaczej

Na moich statusach można byÅ‚o wyczytać fajne cytaty – depresyjne, optymistyczne, informacyjne. DziÅ› już ich nie zamieszczam (ku niezadowoleniu przyjaciół). Dlaczego nie zamieszczam? Po prostu nie wypada. W kontaktach majÄ… mnie nie tylko znajomi, ale też ludzie z uczelni, klienci, potencjalni klienci, czytelnicy bloga.

Czy ich obchodzą moje rozważania życiowe i czy w ogóle rozumieją kontekst? Jak napiszę pętelka 26, to zaraz przychodzą pytania: O co chodzi?. A tak naprawdę tylko przyjaciele wiedzą, że był spacer od pętli do pętli autobusu 26 w Toruniu. Kiedyś nikt nie pytał o co chodzi, bo każdy, kto miał mnie w kontaktach był moim znajomym i znał mnie po prostu.

Oni nie będą moimi przyjaciółmi

Nie ma czegoś takiego jak przyjaźń przez internet. Nie da się z nieznajomym zaprzyjaźnić w ten sposób. Relacje są powierzchowne i opierają się na rozmawianiu o duperelach, gdzie każde zdanie kończy się emotem oznaczającym żart lub wytknięcie języka.

Przesadzam? No to zastanów się nad tym, z kim i o czym rozmawiałeś przez ostatnie 7 dni. Tak, wymiana myśli na forach dyskusyjnych i na blipie też sie zalicza do rozmów.

Inaczej rzecz ma się ze znajomymi ze świata rzeczywistego, z którymi rozmawia się przez internet. Z braku czasu, mało sprzyjającej pogody, można pogadać przez internet o 11 w nocy. Cokolwiek ten człowiek napisze, ja wiem, jakim mówi do mnie teraz tonem i czy żartuje, czy nie. Po prostu znam go. I te rozmowy (nawet przez internet) są zupełnie inne niż te z osobami, których nie znasz w realu.

Pomysły

Może powinnam zacząć używać dwóch numerów GG, dwóch twitterów, wymyślić jakiś tajny pseudonim i pisać pod nim dla znajomych? Nie czuję się jakąś gwiazdą internetu, ale świadomość, że ileś tam osób patrzy i czyta, skłania do zastanowienia się, czy wypada.

A może jestem przewrażliwiona? Może zrezygnować z Bardzo Lubię Informować Przyjaciół (blip.pl) lub nie przejmować się hasłem przewodnim i zmienić je na Bardzo Lubię Informować Klientów? Wtedy blip będzie biznesowy. Do tego założyć sobie nowy numer GG i rozdać go znajomym?

A jak Wy robicie?