Jest zjawisko w dziennikarstwie, którego nie rozumiem. Nazywam je: ingerowanie w treść wypowiedzi. I tu są dwa rodzaje:
- redagowanie wypowiedzi na zasadzie (pozornego) zachowania jej sensu
- wyrwanie wypowiedzi z kontekstu i nadanie jej rozgłosu
21-02-2006
Komunikat prasowy
Zarząd Agory SA informuje, że podjął decyzję o zaprzestaniu wydawania dziennika „Nowy Dzień”. Ostatni numer dziennika ukaże się w dniu 23 lutego 2006 roku.
Media swoje, władza swoje… Bez komentarza.
S T A N O W I S K O
Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich
03 lutego 2006 r.
Równy dla wszystkich dostęp do informacji publicznej jest konstytucyjnym prawem wszystkich obywateli, a udzielanie tej informacji – obowiązkiem władz.
Podpisanie w dniu 2 lutego br. w Sejmie RP Paktu Stabilizacyjnego przez PIS, LPR i Samoobronę jedynie w obecności wybranej grupy dziennikarzy narusza to prawo, a również zasady wolnej konkurencji.
Skompromitowana przez komunistyczne władze metoda dzielenia mediów nie służy budowie państwa obywatelskiego.
Apelujemy po raz kolejny o zorganizowanie w parlamencie profesjonalnego Biura Prasowego, pracującego na rzecz dziennikarzy. Uganianie się po sejmowych korytarzach za posłami, którzy mają ochotę na rozmowę z prasą lub nie widzą takiej potrzeby, uwłacza powadze Sejmu, godności posłów, zawodowej godności dziennikarzy.
Krystyna Mokrosińska,
Prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich
Miłosz Marczuk,
Dyrektor Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP
Jest happy end w sprawie M.E.M. Do tego wszystkiego doszedł jeszcze K i F czyli M.E.M2.K.F. Końcówka napięta, ale zabawna. Wnioski: Chyba nie nadaję się do tej roboty.
Miałam napisać trochę o psychologicznej stronie robienia wywiadów. Ale o tym następnym razem. Dziś podzielę się wrażeniami z serii: „Ale o co chodzi?”. Jakiekolwiek podobieństwo osób i wydarzeń z rzeczywistością jest przypadkowe ;-)
Pewnego zimnego dnia…
Do redakcji X zgłasza się Pani M., twierdzi, że jest fajna i gotowa do rozmowy. Szef mówi, że mam z nią zrobić wywiad. A co mi tam, pogadać można. Piszę do Pani M. Czekam na odpowiedź. Nic. Dowiedziałam się z dwóch pewnych źródeł, że w firmie Pani M. nastąpiła fuzja i jest lekki bałagan. Rozumiem i czekam dalej.
Chodząc po stronach wydawców papierowych, wpadłam także na witrynę Agory. Znalazłam ilustrowaną opowiastkę o procesie powstawania „Gazety Wyborczej”. W zasadzie nic nowego, ale dla niewtajemniczonych (czy do takich należysz?) może być ciekawe.
- pierwszy etap – redakcja
- drugi etap – drukarnia
W nowym numerze „PRESS” można znaleźć m.in. tekst pt. „Sztuka pytania podstawą dobrej rozmowy”. Temat jakże mi bliski. Z każdej strony słyszę, że moje pytania są wredne i bezczelne. Pół biedy, jeśli mówi to rozmówca, bo wiadomo, że on zawsze widzi problem i pewnych pytań nie chciałby słyszeć albo zapomnieć o pewnych wydarzeniach, o których ja pamiętam. Ale słyszeć od własnego faceta słowa: „Współczuję ludziom, z którymi robisz wywiady” to największy komplement, jaki mogłabym usłyszeć. Większym byłoby oczywiście: „Ale brzydko wyglądasz” ;-)
Darmowa e-gazeta kulturalna już dostępna. Wreszcie. Wielkość niecałe 4 MB, stron 56, format PDF. Wewnątrz kilka zmian w grafice. Jest też obszerny, interesujący wywiad z Magłosią Szymańską-Wartą. Tak w skrócie:
W tym numerze:
1. Mieszkasz w wysokiej wieży
2. Krótka opowieść o spokoju studenckiego życia
3. Jutro będzie znacznie gorszy dzień
4. U podstaw racjonalizmu
5. Kartezjański racjonalizm
6. Kobiety w ogóle mają tendencję do przesady…
7. Stanisław Srokowski – Miłość i śmierć
8. Pocztówka z…
9. Bóg preferuje mężczyzn
+ grafika i inne głupoty ;-)
