Tako rzecze Shrew

Jeden z klientów życzył mi wczoraj, żebym w pracy nie miała takich przygód.

Klient zamówi towar. I ma prawo towaru nie przyjąć (choć wziął za pobraniem), zwrócić lub nawet nie zapłacić za niego (przelewem – wtedy towar nie zostaje wysłany). I jest fajnie, bo klient ma prawo się rozmyślić. Miłe to dla nas klientów, nie? Popatrzmy teraz na tę samą sytuację od strony sprzedawcy.

Na początku sierpnia w ramach programu partnerskiego Escape Magazine zostało udostępnione API oparte o protokół SOAP (ja używam skrótu myślowego pt. SOAP-owe sklepy).

Pisałam już o tym w kwietniu 2007, zapowiadając, że zostanie to wprowadzone w wydawnictwie. I działa od początku sierpnia.

Jesteśmy pierwszym wydawnictwem, które udostępnia możliwość założenia własnego, w pełni funkcjonalnego sklepu. W segmencie sklepów internetowych jesteśmy jednymi z niewielu.

Wyjechałam sobie na wakacje. W związku z powyższym SOAPowe sklepy (podkreślam: SOAPowe), które obsługuję osobiście¹ (książki audio, księgarnia biznesowa, księgarnia ogólnotematyczna) miały typowy czas odpowiedzi konsultanta w sklepie² (a nie tak, jak zwykle u mnie: tu i teraz, bo jestem cały czas przy kompie)

W zeszłym roku pisałam o dwóch sklepach, które miały zamiar popełnić samobójstwo (tutaj oraz tutaj). Dziś przyszła do mnie na e-mail wiadomość o kolejnym samobójstwie.

Niektórzy klienci są przedsiębiorczymi osobami – potrafią pisać do swoich konsultantów i reklamować programy partnerskie, w których uczestniczą.

[AKTUALIZACJA]
Zaczęło się tak: Napisałam notkę o książce „Bogate życie” (biografia Napoleona Hilla)¹.

To bardzo proste: po sposobie odpowiadania na negatywy.